پنج شنبه ٠٨ تير ١٣٩٦
تعریف بهداشت روان و برنامه های آن

بهداشت روان

بهداشت روان بخشی جدایی ناپذیر از بهداشت عمومی است که افراد از عناصر شناختی ، عاطفی و همچنین از توانایی های خود در ایجاد رایطه با دیگران آگاه می گرداند . انسان را داشتن تعادل روانی بهتر می تواند بر استرس های زندگی فایق آید ، کارهای روزانه را پربارتر و سودمندتر گرداند و فرد مفیدی برای جامعه باشد.

تعریف بهداشت روان :

بهداشت روان عبارت است از تأمین ، حفظ و رشد سلامتی روانی ، فردی و اجتماعی ، فردی داراس سلامت روانی است که می تواند فعالیت روزمره خود را به خوبی انجام دهد ، با افراد خانواده و اجتماع ارتباط و سازگاری مناسبی داشته باشد و از زندگی روزمره لذت ببرد.

در بهداشت روان می آموزیم که چگونه از بروز بیماریهای روانی عصبی پیشگیری کنیم و چگونه به بیماران و خانواده کمک کنیم ، تا به سلامت روانی دست یابند .

به یاد داشته باشیم که :

بهداشت روان شامل سلامتی جسمی ، روانی و اجتماعی است .

جسم و روان وابسته به هم هستند ، اگر یکی بیمار شود دیگری نیز ممکن است بیمار کند.

مراقبت های بهداشت روانی بخشی از مراقبت های بهداشت عمومی است.

انواع اختلالات روانی – عصبی

1-     بیماری روانی شدید ( اسکیزوفرنیا ، مانیک دپرسیو ، پیسکوز عضوی ، پیسگوز حاد ، افسردگی شدید ، سایکوتیک و ... )

2-     بیماری روانی خفیف ( افسردگی ، اضطراب ، وسواس ، هیستری ، فوبیا و .... )

3-     بیماری صرعی ( صرع کوچم ، صرع بزرگ ، صرع روانی ، حرکتی ، تشنج همراه با تب و ... )

4-     بیماری عقب مانده ذهنی (  خفیف ، متوسط ، شدید ، عمیق )

5-     سایر موارد ( لکنت زبان ، شب ادراری ، لرزش دست ، ناخن جویدن ، پرخاشگری و .. )

جمعیت آسیب پذیر در بهداشت روان :

بیماران و معلولین روانی ، عقب ماندگان ذهنی ، بماران صرعی ، سالمندان ، معتادان ، بیکاران ، نیازمندان اقتصادی و کودکان و نوجوانان ، زنان باردار و مطلقه و داغدیده ، افراد بی سرپرست ، زندانیان و مهاجران ، از گروه های آسیب پذیر و جمعیت های هدف در برنامه بهداشت روان می باشند.

مرحله درماني بهداشت رواني:

جنبه درماني بهداشت رواني شامل کمک به افرادي است که با مشکل يا مشکلاتي در زندگي روبرو هستند که سازگاري آنان را مختل ساخته است. اقدام در مورد اين مشکلات بايد به کمک افراد متخصص و کارشناس فن، مانند روان شناس يا روانپزشک صورت پذيرد و اين بعد از بهداشت رواني کاملا جنبه درماني دارد. اهداف بهداشت رواني زندگي نسبتا تکامل يافته: در يک زندگي نسبتا کامل، فرد توانايي هاي بالقوه خود را مي شناسد و پيوسته در حال رشد و باروري و تکامل است. احساس مسووليت در انجام کارهاي محوله و احساس شادماني در هنگام فراغت، شرکت در فعاليت هاي مختلف و برخورداري از مهارت انجام صحيح کارها، به فرد اجازه مي دهد که موفقيت را تجربه کند. در يک زندگي تکامل يافته، همه ابعاد شخصيت فرد، اعم از جسماني، رواني، ذهني و معنوي رشد و تکامل مي يابند و هدف بهداشت رواني نيز ايجاد فرصت براي بروز استعدادها و توانايي هاي گوناگون فرد است. هر اندازه فرد بيشتر توانايي ها و قابليت هاي خود را بشناسد، و آنها را به کار گيرد احساس رضايتمندي و خشنودي و موفقيت بيشتر با او قرين خواهد بود.

زندگي شاد و مطبوع: شادکامي و خوشبختي نسبي است، ليکن نوجواني که از روابط سالم و سازنده و مطلوب خود با همسالان انجام تحصيل و کار موفق و برنامه ريزي مشخص در زندگي برخوردار است، فردي شاد و با نشاط خواهد بود. والدين شاد و محيط خانواده مطبوع، فرزنداني شاد به بار مي آورد. محيط آموزشي مطلوب نيز بر روحيه نوجوان تاثير مثبت مي گذارد.

زندگي هماهنگ و منسجم بستگي به موفقيت در دو چيز دارد: کنار آمدن با خود و ديگران. کنار آمدن با خود شامل توانايي تصميم گيري، افسوس گذشته را نخوردن و توانايي پذيرش محدوديت ها و کمبودهاي خويش، پرورش استعدادها و قابليت هاي خود و احساس ارزشمندي و اعتماد به نفس در فرد است. کنار آمدن و زندگي مطبوع با ديگران رابطه اي است عاري از حرص و آز، بدبيني، حسادت و نفرت و ديگر خصوصيات منفي نسبت به فرد يا افراد ديگر. اين عوامل مانع رشد و توفيق در روابط انساني موفقيت آميز با ديگران است.

 زندگي موثر و کارآمد در حقيقت نيمه مجموعه اي از ويژگي هاي فعلي، يعني خودشناسي، رشد و تکامل فردي، شاد زيستن، توانايي ايجاد ارتباط با ديگران و کنار آمدن با خود است. رسيدن به بيشترين بازده با صرف کمترين انرژي و کمترين اتلاف وقت و موثر و کارآمد بودن در زندگي، مستلزم شناخت توانايي ها و قابليت هاي خود است.

خروج

آمار بازدید
 بازدید این صفحه : 5771
 بازدید امروز : 93
 کل بازدید : 210939
 بازدیدکنندگان آنلاين : 4